[email protected]+86 135 8486 2808Suzhou, China
Nieuws over vloeibare koelplaten

Wat is de beste vloeistof om te koelen?

Stuur een e-mail naar een ingenieur
Vloeibare koelvloeistof stroomt door een aluminium koelplaat op een EV-batterijmodule.

De beste koelvloeistof is degene die past bij uw bedrijfstemperatuurbereik, de materialen die in contact komen met de vloeistof en de warmtebelasting. Er is geen eenduidige winnaar. Voor de meeste accupakketten voor elektrische voertuigen en energieopslag betekent dit water of een water-glycolmengsel dat door een koelplaat stroomt; een diëlektrische vloeistof komt pas in beeld wanneer de koelarchitectuur de vloeistof in direct of bijna-contact brengt met de onder spanning staande onderdelen. Dit artikel vergelijkt de meest voorkomende koelvloeistoffen en beschrijft vervolgens hoe ingenieurs van accupakketten de keuze daadwerkelijk beperken. Bij Trumonytechs ontwerpen we de koelplaten en interfacematerialen die zich tussen de cellen en de koelvloeistof bevinden, waardoor de keuze voor de vloeistof en de hardware nooit los van elkaar staan.

Vloeistofkoelsystemen begrijpen

Een vloeistofkoelsysteem voert warmte veel effectiever af van cellen dan lucht, omdat een vloeistof een hoge warmtecapaciteit combineert met een dichte, regelbare stroming langs het hete oppervlak. Hoeveel warmte het systeem daadwerkelijk afvoert, hangt af van die vloeistofeigenschap, samen met de massastroom, de toelaatbare temperatuurstijging van de koelvloeistof en de platen en warmtewisselaar waar de vloeistof doorheen stroomt. Geen enkele eigenschap is op zichzelf bepalend.

Diagram van het warmtepad van cel naar koelvloeistof, met weergave van de koelplaat en het thermische interface-materiaal in een accupakket.

De belangrijkste onderdelen van een batterijkoelsysteem zijn:

  • Koelvloeistof — de werkzame vloeistof die warmte absorbeert in de cellen en deze afgeeft in de warmtewisselaar. De thermische geleidbaarheid en soortelijke warmte bepalen de maximale hoeveelheid warmte die het circuit kan verplaatsen.
  • Koelplaat — het geleidende aluminium of koperen onderdeel dat tegen de cellen of modules wordt gedrukt. Een goed passende ontwerp van koude schijven is wat eigenlijk draagt warmte efficiënt over aan de koelvloeistof, Daarom moeten de plaat en de vloeistof samen worden gespecificeerd.
  • Thermisch geleidend materiaal — het vulmateriaal dat de lucht tussen de cel en de plaat verwijdert. Het is een van de elementen in de warmtegeleidingsketen tussen de cel en de plaat. vloeibare thermische interface materialen De vorm van de pads beïnvloedt de temperatuurspreiding in het pakket, samen met de celindeling, de contactweerstand en het plaatontwerp, en niet op zichzelf.
  • Pomp — verplaatst de koelvloeistof continu van de cellen naar de warmtewisselaar. Een vloeistof met een hogere viscositeit zorgt ervoor dat de pomp harder moet werken om dezelfde hoeveelheid vloeistof te verplaatsen.
  • Warmtewisselaar — voert de opgevangen warmte af naar de lucht of naar een tweede circuit.
  • De buizen en het reservoir transporteren de vloeistof en vangen de thermische uitzetting op; de materialen ervan moeten compatibel zijn met de gekozen koelvloeistof.

Door de keten op deze manier te lezen, blijft de vloeistofvraag concreet: een koelvloeistof is alleen "goed" als deze de warmte goed afvoert en compatibel blijft met de plaat, afdichtingen en pomp waar deze doorheen stroomt.

Vergelijkende analyse van koelvloeistoffen

Drie soorten koelvloeistoffen dekken vrijwel alle circuits voor batterijen en vermogenselektronica: water, water-glycolmengsels en diëlektrische vloeistoffen. Elk type biedt een afweging tussen thermische prestaties, temperatuurbereik, elektrische veiligheid en onderhoud, dus de juiste keuze hangt af van de beperkingen waaraan u zich moet houden.

Water geleidt warmte beter dan alternatieven, maar heeft het smalste bruikbare bereik. Op basis van massa is de soortelijke warmte ongeveer vier keer zo hoog als die van lucht bij omgevingstemperatuur, en de thermische geleidbaarheid ligt rond de 0,6 W/m·K. Deze combinatie verklaart waarom water de maatstaf is waaraan alle andere koelvloeistoffen worden gemeten. De limieten zijn praktisch: bij atmosferische druk bevriest het bij 0 °C en kookt het bij 100 °C, en onbehandeld water kan het aluminium en koper aantasten dat vaak in koelplaten wordt gebruikt. Gedemineraliseerd of gedestilleerd water met de juiste toevoegingen wordt gebruikt waar deze limieten acceptabel zijn. Het corrosierisico is reëel genoeg om de vloeistof te behandelen en de gebruikte materialen te controleren. vermindert het risico op corrosie dat anders na verloop van tijd de kanalen zou verstoppen.

Water-glycolmengsels leveren een deel van hun koelvermogen in voor een veel breder veilig temperatuurbereik. Ethyleenglycol- of propyleenglycolmengsels verlagen het vriespunt en verhogen het kookpunt, wat van belang is voor accupakketten die worden opgeslagen bij temperaturen onder nul of grote temperatuurschommelingen. Glycolpakketten bevatten meestal corrosieremmers. De prijs is fysiek: een glycolmengsel is stroperiger dan water en geleidt iets minder warmte. Beide effecten nemen toe met het glycolgehalte en veranderen met de temperatuur. Bepaal de pompcapaciteit en de drukval op basis van de concentratie-temperatuurkarakteristieken van de betreffende vloeistof, en niet op basis van een vuistregel. Dit is de standaardvloeistof in de meeste EV- en ESS-accupakketten, omdat de vorstbescherming de prestatievermindering meestal waard is.

Diëlektrische vloeistoffen bieden elektrische veiligheid, maar wel tegen een hoge thermische prijs. Omdat ze geen elektriciteit geleiden, is het risico op elektrische schade bij lekkage naar onder spanning staande onderdelen kleiner. Daarom worden ze vaak gebruikt in toepassingen met onderdompeling of direct contact. Hun thermische geleidbaarheid ligt echter aanzienlijk lager dan die van water, en eigenschappen zoals ontvlambaarheid en materiaalcompatibiliteit variëren sterk tussen de verschillende vloeistoffen. De keuze voor een diëlektrische vloeistof is daarom een beslissing die je neemt wanneer de architectuur isolatie vereist. Controleer vervolgens de specifieke gegevens van de vloeistof; een algemene aanname is niet voldoende.

Vergelijking van water, water-glycol en diëlektrische koelvloeistoffen op basis van warmteoverdracht en temperatuurbereik.
Koelvloeistof Relatieve warmteoverdracht Temperatuurbereik Belangrijkste waarschuwingspunt
Water (gedestilleerd/DI) De hoogste van de drie Smalste bereik (beperkt tot invriezen/koken) Corrosie zonder remmers en materiaalcontrole
Water-glycolmengsel Hoog, verlaagd met glycolfractie Uitgebreid (afhankelijk van de formulering) Hogere viscositeit → hogere pomp-/drukvalkosten
Diëlektrische vloeistof Ruim onder water Formuleringsafhankelijk Zwakke warmteoverdracht; controleer dit per specifieke vloeistof.

De bovenstaande rangschikking is indicatief. Controleer elke kandidaat aan de hand van de eigen eigenschappen en materiaalcompatibiliteitsgegevens, plus de soortelijke weerstandsgegevens voor diëlektrische vloeistoffen, voordat u een definitieve keuze maakt.

Nieuwste ontwikkelingen in vloeistofkoelingtechnologie

Nieuwere koelmethoden veranderen vooral de manier waarop de vloeistof de cellen bereikt, niet de onderliggende natuurkundige eigenschappen van de vloeistoffen zelf. Voor batterij- en ESS-projecten zijn twee richtingen het volgen waard, elk met een duidelijke afweging.

Dompelkoeling houdt in dat cellen of modules direct in een diëlektrische vloeistof worden ondergedompeld. Hierdoor wordt de interface tussen de plaat en de cel als knelpunt geëlimineerd en kan de temperatuuruniformiteit worden verbeterd. Het nadeel is echter de lage thermische geleidbaarheid die hierboven is genoemd, plus het extra vloeistofvolume, gewicht en de benodigde behuizing waarmee rekening moet worden gehouden bij het ontwerp. Dompelkoeling wordt gekozen wanneer uniformiteit of elektrische isolatie de doorslaggevende factor is, en niet zozeer vanwege de pure warmteoverdrachtscijfers.

Koelvloeistoffen met een lager aardopwarmingspotentieel vormen een ander actief onderzoeksgebied, gericht op het vervangen van oudere formules door alternatieven met een kleinere milieubelasting. Deze worden nog steeds beoordeeld op dezelfde eigenschappen waaraan elke koelvloeistof moet voldoen: geleidbaarheid, viscositeit, materiaalcompatibiliteit en stabiliteit gedurende de levensduur van het koelsysteem. Een "groener" label is op zich geen garantie voor geschiktheid van een vloeistof voor een bepaald koelsysteem. Beschouw de prestatie- en compatibiliteitsgegevens van elke nieuwe vloeistof daarom als iets dat u moet vergelijken met uw eigen materialen.

Hoe kies je de beste koelvloeistof

Het kiezen van een koelvloeistof is een kwestie van opties uitsluiten op basis van de beperking die je niet kunt veranderen, en vervolgens optimaliseren binnen de resterende mogelijkheden. Werk de variabelen voor een accupakket ongeveer in deze volgorde af.

Begin met het temperatuurbereik, want dat sluit snel hele productgroepen uit. Als de verpakking bestand moet zijn tegen opslag bij temperaturen onder nul of in een hete omgeving, is gewoon water geen optie en is een water-glycolmengsel of een andere vloeistof met een groter temperatuurbereik de beste keuze. Het benodigde vriespunt bepaalt de minimale glycolconcentratie, en die concentratie bepaalt op zijn beurt de viscositeit.

Vervolgens moet de koelarchitectuur worden gekozen, omdat deze bepaalt of er überhaupt een diëlektrische vloeistof wordt gebruikt. Een indirecte koelplaat houdt de vloeistof fysiek gescheiden van de cellen, en behandeld water of een water-glycolmengsel presteert over het algemeen beter. Bij direct contact en onderdompeling komt de vloeistof direct in contact met de onder spanning staande onderdelen. In dat geval wordt een diëlektrische vloeistof geen optie, maar een vereiste. De keuze hangt af van de mogelijke lekkage en wordt gevalideerd op soortelijke weerstand en materiaalcompatibiliteit. De zwakkere warmteoverdracht wordt gecompenseerd door het grotere oppervlak.

EV- en ESS-batterijpakketten met vloeistofkoelplaten die de temperatuur van de cellen gelijkmatig verdelen.

Controleer vervolgens de compatibiliteit van het materiaal en de afdichting. Test de koelvloeistof op alle materialen die in contact komen met het medium: plaatlegering, leidingen, afdichtingen en interne onderdelen van de pomp, en specificeer corrosieremmers die geschikt zijn voor die combinatie. Gemengde metalen vormen vaak de oorzaak van problemen, en een vloeistof die geen problemen oplevert met aluminium kan nog steeds een afdichting aantasten.

Ten slotte speelt de grootte van de vloeistof een rol in verhouding tot de viscositeit en het drukverlies, aangezien een mengsel met een hogere viscositeit het pompvermogen verhoogt en de temperatuurgradiënt kan vergroten als de doorstroming in de verste kanalen afneemt. Dit is waar de vloeistofkeuze en de hardware samenkomen: het ontwerp van de kanalen van de koelplaat en de manier waarop de kringloop warmte afvoert via een vloeistof-vloeistof koelsysteem Of een luchtwarmtewisselaar, deze moeten qua formaat afgestemd zijn op de gekozen vloeistof. vloeistofkoelpanelen voor elektrische voertuigen en ESS Ze zijn ontworpen voor dit traject van cel naar koelvloeistof, en de vloeistof moet worden afgestemd op de plaat en de werkcyclus, en niet op zichzelf worden gespecificeerd.

Het effect van koelvloeistof op de efficiëntie en levensduur van accupakketten

De keuze van het koelmiddel heeft gevolgen voor de temperatuuruniformiteit, de levensduur van de cellen en de veiligheidsmarge, en niet alleen voor de warmteafgifte. Een vloeistof die warmte goed afvoert maar niet wordt belemmerd, of een vloeistof waarvan de viscositeit de verdere kanalen blokkeert, kan een accupakket beschadigen, zelfs als de geleidbaarheid op het eerste gezicht goed lijkt.

Temperatuuruniformiteit is essentieel voor een goede koelvloeistof, omdat celdegradatie niet alleen de piektemperatuur volgt, maar ook de temperatuurspreiding over het hele accupakket. Lithium-ioncellen presteren het best binnen een temperatuurbereik dat afhankelijk is van hun chemische samenstelling. Het acceptabele gemiddelde en maximale temperatuurverschil tussen cellen moet worden vastgesteld op basis van de specificaties van de cel, de laadstatus, de C-rate, de levensduur en het acceptatiebereik van de fabrikant, in plaats van een algemene waarde. Een koelvloeistof met een hoge warmteoverdrachtssnelheid en voldoende doorstroming in elk kanaal maakt een nauwe temperatuurgradiënt mogelijk.

Levensduur en veiligheid vloeien voort uit dezelfde controle. Door cellen binnen hun optimale bereik te houden en ze nauwkeurig op elkaar af te stemmen, wordt de thermische belasting die veroudering veroorzaakt verminderd en blijft er een marge behouden tegen thermische oververhitting, de storingsmodus die batterijkoeling tot een veiligheidssysteem maakt, en niet alleen tot een prestatieverhogend systeem. Daarom wordt de vloeistofkeuze geverifieerd aan de hand van de werkelijke gebruiksduur van het accupakket, en niet aan de hand van een piekwaarde uit het specificatieblad.

Conclusie

Er bestaat geen universeel beste koelvloeistof. Het juiste antwoord is de vloeistof die de strengste eisen doorstaat en nog steeds voldoende warmte kan afvoeren. Voor de meeste EV- en ESS-systemen is de praktische volgorde kort: bepaal eerst het temperatuurbereik, wat meestal wijst op een water-glycolmengsel; bepaal de architectuur en voeg alleen een diëlektrische vloeistof toe waar het ontwerp de vloeistof in contact brengt met onder spanning staande onderdelen; controleer vervolgens de materiaalcompatibiliteit en dimensioneer het koelcircuit op basis van de gekozen viscositeit. Als je die volgorde goed volgt, beantwoordt de vraag naar de "beste vloeistof" zichzelf grotendeels.

De vloeistof en de hardware waar deze doorheen stroomt, moeten als één geheel worden gespecificeerd. Als u een koelvloeistof afstemt op een specifiek celformaat, koelplaatconfiguratie of interface-materiaalstapel, Neem contact op met het Trumonytechs-team. om de variabelen te analyseren in relatie tot je roedel.

FAQ

Moet ik water of een water-glycolmengsel gebruiken voor de koelplaat van een EV- of ESS-batterij?

Gebruik een water-glycolmengsel als de rugzak wordt bewaard bij temperaturen onder nul of bij grote temperatuurschommelingen, en alleen behandeld water als de temperatuur mild blijft. Glycol verlaagt het vriespunt en verhoogt het kookpunt, ten koste van een lagere warmteoverdracht en een hogere viscositeit. De meeste rugzakken accepteren dit echter vanwege de vorstbescherming. Controleer de glycolconcentratie aan de hand van de koudste temperatuur die u moet doorstaan.

Kan ik gewoon kraanwater gebruiken in een vloeistofkoelsysteem voor een accu?

Nee. Kraanwater bevat onzuiverheden die platen kunnen aantasten en kanalen kunnen verstoppen. Als het water geschikt is voor uw temperatuurbereik, gebruik dan gedemineraliseerd of gedestilleerd water en controleer de waterkwaliteit, corrosieremmers en microbiële risico's volgens de specificaties van uw OEM of koelvloeistofleverancier, geverifieerd aan de hand van alle materialen die in contact komen met de vloeistof. Beschouw onbehandeld kraanwater als een vermijdbaar risico op corrosie en vervuiling, niet als een kostenbesparing.

Wanneer heb ik nu eigenlijk een diëlektrische vloeistof nodig in plaats van water-glycol?

Kies een diëlektrische vloeistof wanneer de koelarchitectuur de vloeistof in direct contact brengt met cellen of busbars, zoals bij immersiekoeling, en de gevolgen van lekkage van een geleidende koelvloeistof onaanvaardbaar zijn. De niet-geleidende eigenschap is het voordeel; de veel lagere thermische geleidbaarheid is het nadeel, maar dit wordt gecompenseerd door een groter warmteoverdrachtsoppervlak. Als een indirecte koelplaat de vloeistof van de cellen scheidt, blijft water-glycol meestal de betere keuze, dus controleer dit aan de hand van de specifieke gegevens van de vloeistof.

Welke eigenschap van het koelmiddel is het belangrijkst voor een gelijkmatige temperatuurverdeling in een koelsysteem?

Voldoende warmteoverdracht in combinatie met voldoende doorstroming in elk kanaal is cruciaal, omdat uniformiteit afhangt van de nabijheid van de koudste en warmste cellen, en niet alleen van het gemiddelde. Een viskeuze vloeistof die in de verste kanalen onderstroomt, vergroot de temperatuurgradiënt, zelfs als de bulk-eigenschappen goed lijken. Definieer het gewenste gemiddelde en maximale cel-tot-celverschil op basis van de cel en de duty cycle, en dimensioneer vervolgens de pomp en het kanaalontwerp voor de vloeistof die u daadwerkelijk hebt geselecteerd.

Verder lezen

 

Heeft u een oplossing op maat nodig voor thermisch beheer?

Onze ingenieurs bieden gratis advies en een ontwerp op maat voor uw specifieke behoeften.

Vraag een offerte aan